RÜZGAR MİSALİ ÖMÜR

Yeğenlerim, kardeşlerim ve kuzenlerimle birlikte olduğumuzda, yeri geldiğinde onlara anneannemden, babamdan duyduğum aile öykülerini ve bazı ilginç yaşanmışlıkları anlatıyordum. Sonra yıllar geçince ailemizin en büyüğü olmuştum. “Bunları yazsana abla veya hala!” diyorlardı.

Bu iddiasız küçük kitap, işte böyle hayata geçti. Yazmaya zaman ayıramadığım için üç yılda tamamlandı. Kuzenlerimden kendi aileleri için yazmalarını istedim. Çoğu olumlu cevap veremedi. Bunlar, büyüklerimizin anlattıklarından, aklımda kalanlar. İkinci bölümü, ailemize yeni katılan çocuklarımız ve torunlarımız için yazdım. Arkadaki boş sayfalara her aile kendini yazsın. Bütün eleştirilere açığım. Umarım okurken, güzel duygular içinde olursunuz. Her şey gönlünüzce olsun efendim.

Yüksel Sökmen Ahmetoğlu